.

TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ DOMU POMOCY SPOŁECZNEJ W PŁAZIE

HIPPOTERAPIA

Hippoterapia to ogół zabiegów terapeutycznych, do których wykorzystuje się konia, lub inaczej działanie mające na celu przywracanie zdrowia i sprawności przy pomocy konia i jazdy konnej. To młoda forma rehabilitacji i terapii, stosowana zarówno wobec dzieci jak i dorosłych. Wykorzystuje ona konia – jego obecność i stwarzane przez niego możliwości terapeutyczne. Hippoterapia jest więc zarówno rehabilitacją poprzez jazdę konną jak i terapią poprzez sam kontakt z koniem.
Hippoterapia stanowi jeden z elementów rehabilitacji leczniczej jako taka musi być prowadzona przez specjalistę, na zlecenie lekarza.
Hippoterapia szczególnie polecana jest dla osób z:
* problemami neurologicznymi:
- mózgowe porażenie dziecięce,
- po przebytej chorobie Heinego - Medina,
- po przepuklinie oponowo - rdzeniowej,
- stwardnienie rozsiane,
- choroba Parkinsona,
- neuropatie i wiele innych.
* problemami ortopedycznymi:
- wrodzone ubytki kończyn lub amputacje,
- skoliozy,
- koślawość bioder i kolan,
- kręcz karku i inne.
* problemami natury psychicznej i społecznej:
- autyzm,
- zespół Downa,
- upośledzenie umysłowe,
- nerwice,
- nadpobudliwość psychoruchowa,
- zaburzenia zachowania,
- trudności szkolne wynikające z zaburzeń integracji zmysłów i typu dyslektycznego.
Celem terapii z koniem i terapii jazdą konną jest przywrócenie tym osobom sprawności fizycznej i psychicznej w możliwym do osiągnięcia zakresie. O zasadności stosowania tej metody leczenia przekonują:
* Lekarze w badaniach lekarskich, podkreślając szczególny wpływ na:
- znaczne zmniejszenie napięcia mięśniowego u osób spastycznych,
- znaczną poprawę równowagi,
- znaczną poprawę w zakresie lokomocji,
- zmniejszenie odruchów patologicznych,
- poprawę ruchomości stawów kręgosłupa i kończyn,
- mobilizację podporową stawów kręgosłupa,
- poprawę w zakresie symetrii ciała,
- lepszą wydolność płuc,
- poprawę krążenia,
- poprawę perystaltyki,
* Psychologowie i pedagodzy, zapewniający o:
- wzroście pewności siebie, poprawie samooceny,
- poprawie mowy (wymowy oraz zasobu słów i większej chęci komunikacji werbalnej),
- poprawie orientacji w schemacie własnego ciała i przestrzeni,
- poprawie koordynacji,
- poprawie koncentracji uwagi,
- zmniejszeniu napięcia emocjonalnego, wyciszeniu, uspokojeniu,
- poprawie kontaktów z rówieśnikami oraz dorosłymi,
- znacznej poprawie sprawności ogólnej,
- zwiększeniu tempa reagowania tzw. poprawa tempa psychomotorycznego szczególnie u osób z zespołem Downa,
- znacznej poprawie stanu emocjonalnego osób niepełnosprawnych.
W hippoterapii dają się wyróżnić następujące typy działań, chociaż należy pamiętać, że podział ten nie jest sztywny i poszczególne formy terapii przenikają się nawzajem i uzupełniają.
1. Fizjoterapia na koniu przywracanie sprawności fizycznej poprzez odpowiednio dobraną gimnastykę leczniczą, wykonywaną na koniu poruszającym się stępem, zalecana i nadzorowana przez lekarza, prowadzona przez fizjoterapeutę, metoda uzupełniająca klasyczną fizjoterapię.
2. Psychopedagogiczna jazda konna zespół działań podejmowanych w celu usprawnienia intelektualnego, poznawczego, emocjonalnego i fizycznego. Podczas jazdy konnej i czynności z nią związanych stosowane są działania edukacyjne, pedagogiczne, elementy psychoterapii, terapii zajęciowej i logopedii. Terapia ta jest prowadzona przez pedagogów i psychologów.
3. Terapia z koniem wykorzystanie konia do celów leczniczych, zbliżenie pacjenta i konia daje efekt terapeutyczny, pacjent dzięki relacjom nawiązanym ze zwierzęciem poprawia swoją komunikację ze światem zewnętrznym. Sama jazda konna może być jednym z elementów tej formy terapii, ale nie musi. Prowadzona jest przez pedagogów, psychologów i psychiatrów.
4. Jazda konna dla osób niepełnosprawnych - sport i rekreacja nie stanowi części hippoterapii, ale jest z nią ściśle związana i ma aspekt terapeutyczny. Umożliwia aktywność sportową osobom niepełnosprawnym, wyrabia u nich nawyk i potrzebę aktywnego spędzania wolnego czasu w kontakcie ze zwierzęciem i przyrodą. Zajęcia prowadzone są przez instruktorów jazdy konnej specjalnie przygotowanych i instruktorów rekreacji ruchowej ze specjalnością hippoterapii.
W początkowym etapie przedsięwzięcia stosowana będzie przede wszystkim jazda konna jako sport i rekreacja oraz terapia z koniem z uwagi na konieczność wykwalifikowanych pracowników. Stosowanie pozostałych form hippoterapii planowane jest w przyszłości
Jakkolwiek niewłaściwe jest dzielenie ras na „hippoterapeutyczne” i „niehippoterapeutyczne” , to obserwuje się u osobników niektórych ras więcej niż przeciętne skupienie właściwości (predyspozycji) zalecanych przy usprawnianiu koniem. W Polsce taką opinię ma populacja rasy huculskiej.
Konie huculskie to rasa konia górskiego - dzięki surowym warunkom klimatu i wychowu charakteryzują się żelaznym zdrowiem i odpornością. Są to konie wyjątkowo łagodne. Są dobrymi końmi nie tylko do nauki jazdy dla dzieci i młodzieży, ale także dla zaawansowanych młodych jeźdźców - ze względu na dobre wyniki osiągane w sporcie zaprzęgowym i w skokach (potrafią skoczyć ponad 140 cm przy średniej wysokości 137 cm w kłębie). Ponadto jako konie typowo górskie, hucuły idealnie nadają się do uprawiania górskiej turystyki konnej.
Parametry optymalne, które powinien spełniać koń do hippoterapii to przede wszystkim:
- wałach,
- wiek powyżej 5 lat,
- przygotowanie do pracy w hippoterapii,
- łagodność, zrównoważony temperament, żywa inteligencja